زبان و ادبیات عربی... هناک دائماً مَن هُو أتعَسُ مِنک، فأبتسم...
| ||||
|
نظرات شما عزیزان:
در اين بازار داغ نااميدي چه جورباور كنم با چه اميدي
پگاه توصیفیان
![]() ساعت16:33---20 اسفند 1390
"مرا ببخش، مرا چون ک خوب میدانم
گناه کردم و آدم نمی شوم هرگز!!!" ناشناس
![]() ساعت10:36---16 اسفند 1390
سپاسگزارم به خاطر این که مرا از سردرگمی نجات دادید! ولی باز هم این بحث پیش می آید که تا احساسات طرف مقابل به چه اندازه باشد؟! این که آیا فقط یک حس است یا چیزی فراتر از آن؟! آیا فقط حسی قلبی و پاک است یا این که نتیجه ای جز نابودی طرف مقابل ندارد؟ آیا واقعا چنین حسی را باید پاک و درست دانست و به خاطرش دیگران را سرزنش کرد؟! استاد عزیز خیلی از افراد به راحتی به خاطر محق جلوه دادن خود دست به هر کاری می زنند غافل از این که طرف مقابل دقیقا قادر به درک رفتارها حتی جزیی ترین رفتارهاست و اگر چیزی نمی گوید به خاطر عهدی است که با خود بسته است نه نادانی و غفلت و بی خبری! و این گونه می شود که گاهی اوقات نتیجه یک رابطه فقط آزردگی و دل شکستگی است و همواره آزار دهنده خواهد بود اندیشیدن به این که چرا تمام مواردی را که با اغماض فرو پوشیده ای این گونه برای طرف مقابل نوعی پیروزی و ظفر به حساب می آید؟!
پاسخ:من احساسم اين بود كه بحث شما يك بحث تئوريك و عام است..اما از اين جواب جديد اينچنين برميآيد كه شما مصداقي در ذهنتان وجود دارد..فكر ميكنم اگر مشكل را حضوري با خود طرفتان حل كنيد و روراست همه چيز را به هم بگوييد تا معلوم شود چه كسي راست گريز است و چه كسي نيست، بهتر باشد.اينطوري بهتر معلوم ميشود چه كسي يك حس خالي داشته كي فراتر از آن؟كي قصد نابودي طرف مقابل را داشته و چه كسي قصد آرام نگه داشتن طرف مقابل را؟دليل محق نشان دادن چيست و چه ضرورتي براي آن وجود داشته؟كي قادر به درك جزيي ترين رفتارهاست و كي فقط خودش را مي بيند؟ و چه كسي به دنبال ظفر و پيروزي است و شكست خورده كيست؟ البته دوست عزيزي كه ناشناسي..من اگر رشته روانشناسي يا مشاوره خوانده بودم شايد بهتر ميتوانستم كمكتان كنم..چيزهايي كه ميگويم تجربه اي شخصي يا تجربه هاي دوستان است كه شنيده ام.ضمنا عهدتان را نشكنيد!شايد يك روزي نه چندان دور باز هم تقدير، شما را با طرفتان گرد هم آورد..در اينگونه قضايا لطفا عجول نباشيد.. ناشناس
![]() ساعت22:09---15 اسفند 1390
تا گناه طرف مقابل به چه اندازه باشد! هیچ وقت فراموش نکنیم که جریحه دار کردن احساسات دیگران گناهی است نابخشودنی حتی اگر به قیمت سلامتی فرد تمام شود! گاهی اوقات کشف برخی راستی گریزی ها چنان فرد را از درون می شکند که دیگر مجالی برای توجه به سلامتی نمی ماند!
پاسخ:حق با شماست..اما راستي گريزي خصلتي بشري است چنانكه عشق ورزي هست..من هم با شما موافقم كه جريحه دار كردن احساسات ديگران بسيار گناه نابخشودني است اما اين قضيه در مورد همه صدق ميكند..همه احساساتشان براي خودشان محترم است.نميشه آدم يكطرفه به قضاوت بنشيند.آن شخصي كه راستي گريزي هاي طرف مقابلش را به قول شما كشف ميكند به هنگام كشف راستي گريزي هاي خودش چطور عادي برخورد ميكند؟ضمن اينكه من معتقدم كه شايد برخي راست گريزي ها واقعا براي آرامش طرف مقابل باشد و نه نشانه ناراستي طرف اول..در هر حال بحثي مطول است و مجالي بيش از اين و خارج از اين صفحه ميطلبد.. فاطمه
![]() ساعت22:06---14 اسفند 1390
موافقم کاملا درست است.
![]() |
|||
[ طراحی : میهن اسکین ] [ Weblog Themes By : MihanSkin ] |